الشيخ محمد تقي بهجت
219
جامع المسائل ( فارسي )
مىنمايند ، اگر توبة كرد عفو مىنمايند و گر نه به حبس دائم محكوم مىشود . و خنثاى مشكل را به قتل نمىرسانند اگر فطرى باشد ؛ و الحاقش به زن در استتابه و ادامهء حبس تا توبه يا موت ، بىوجه نيست بنا بر آن كه طبيعت ثالثه نباشد ، و در اين تقدير هم محتمل است . 5 - مرتدّ ملَّى كسى كه اسلام او مسبوق به كفر بوده پس از آن مرتد شد ، استتابه او واجب است ؛ و احوط ادامهء استتابه او است تا سه روز ، پس اگر امتناع از توبه كرد او را به قتل مىرسانند ، و اگر ادّعاى شبهه و طلب حل آن نمود ، اظهر وجوب امهال و اشتغال به ازاله شبهه و ايضاح مطلب بر او تا ظاهر شود كذب او در ادّعاى شبهه ؛ و احوط در اين زمان الزام به توبه است در صورتى كه مدعى احتمال بطلان شبهه باشد ؛ پس اگر توبه كرد ، محكوم مىشود به اسلام ، اگر چه تعليم او و تعلم بر او واجب باشد ، و گر نه در وجوب قتل تأمل است ؛ و احوط تأخير قتل است تا زمان حل شبهه ، پس اگر توبه نكرد او را به قتل برسانند ؛ و اگر توبه كرد ، حكم به اسلام او مىنمايند . عدم اخذ املاك مرتد ملَّى و املاك مرتد ملى از او زائل نمىشود فقط منفسخ مىشود نكاح زوجه اش ، به جهت عدم جواز نكاح كافر ، مسلمه را ابتداءً و بقاءً ، و اعتداد مىنمايد به عده طلاق ؛ پس در عده اگر توبه كرد و مسلمان شد ، رجوع مىنمايد ، و خودش تصرّف در مال خودش نمىنمايد بعد از حجر حاكم ، و حاكم ديونش را از مال او اداء مىنمايد و حقوق واجبه را مثل نفقه زوجه و ما دام زنده است نفقه اقارب را اداء مىنمايد از مال او . و بعد از قتل يا موت او ديون باقى مانده و حقوق واجبه باقى مانده مثل نفقه زوجه از مال او اداء مىشود ، بخلاف نفقه اقارب كه تكليف محض ما دام الحياة بوده . حكم ما ترك مرتد ملى و اگر او را به قتل رسانيدند يا وفات نمود متروكات او مال ورثه مسلمين او مىباشد